((خاطرات يك مدير))

سازمانهای پیشتاز برای بهبود عملکردشان، در حال گذار از دوران ذخیره ساده دانش فردی کارکنان ، به سوی دوران نگهداری دانش برای منافع سازمانی هستند. مدیران باید مجاری مختلف ورود دانش به سازمانشان و راههای کسب دانش توسط کارکنانشان ونحوه بکار گیری آنها را را بشناسند کار کنان بیش از هر چیز از تعامل با همکاران یاد می گیرند . تجربه ها دانشی را می آفرینند که جزئی از حافظه سازمانی می شود .
بر خلاف بسیاری از افراد که نوع رفتار با کارکنان را کلیشه ای و منحصر به یک واحد یا فرد خاص می کنند به تجربه ثابت شده است که این رفتار ها به تک تک افراد مربوط است . یک سرپرست یا مدیر که در ارتباط تنگاتنگ با کارکنان است می تواند با توجه به سیاستهای اساسی شرکت متوجه این نکته بشود که این فرد را چگونه به کار تیمی تشویق کند و دیگری را چگونه . سازمان  های جوان که در حال رشد و شکل گیری شخصیتی سازمانی می باشند باید به نگهداشت این تجربیات دقت وافری داشته باشد . گام اول ایجاد روحیات متناسب با استراتژی سازمان است و گاه بعدی تقویت این ارزشها و رفتارها برای اینکه بتواند برای همه بعنوان الگو مطرح گردد.اینکار علاوه بر تشویق و ارزش گذاری نیازمند وحدت رویه و حمایتهای مستقیم و غیر مستقیم مدیران ارشد سازمان  است . نمی توان در بخشی ترویج کار جمعی و تیمی کرد و یا ارتباط مستقیم و گفتگوهای در راستای فرهنگ سازی داشت و در بخشی دیگر ترویج مقابله و کار فردی کرد . نمی توان در بخشی ترویج شفافیت کرد و در بخشی ترویج پنهانکاری . یاد گیری از راه تعامل روش مناسبی برای تسری و توسعه افکار و ایده ها است ولی مانند اینستکه بخواهیم اب را با روش اسمزی منتقل کنیم ! مسلما زمان زیادی طول خواهد کشید و شاید کشتزار ما خشکیده شود . پس نیاز داریم که از روش پمپاژ استفاده نماییم .احترام و ارزش گذاری به کارکنان یکی از علل موفقیتها می باشد . اگر فردی که برای مثال در سالن تولید محترم است و به افکار او اهمیت می دهیم و از او بعنوان یک منبع تفکر استفاده می کنیم از سالن تولید که خارج می شود مورد بی احترامی قرار گیرد این روند دچار خدشه می شود . مسلما هر کدام از ما رد سازمانهای خود موارد مشابه اینچنینی داشته ایم که موقعیتهایی  که می توانست فرصتی برای ما باشد را به تهدید تبدیل کردیم و نیروهای خوب و با انگیزه را سست و بی انگیزه نموده ایم . . حالا شما ببینید چقدر باید همگی وقت و انرژی بگذاریم که این افراد را به شرایط اولیه برگردانیم

ادامه مطلب

بالاخره یکی پیدا شد که بگوید چرا نمی نویسم و کدام گوری هستم! همکار سوال کرده شاید آرامش نیست که نمی نویسم. شاید حرف ایشان درست باشد . یک زمانی این برداشت را داشتم که با نوشتن ارامش پیدا می کنم .چندی در این مقوله شک کردم . ولی دیدم که استرسهای زیاد که ناشی از سکوت است بیشتر اذیتم می کند . مشکل آریتمی ضربان قلب پیدا کردم و هر چند علمای علم پزشکی و قلب مثل خیلی دیگر از متخصصان ما که همدیگر را قبول ندارند هر کدام چیزی گفتند و ما آخرش نفهمیدیم که باید چه بکنیم . ولی یک چیز را در این میانه فهمیدم که هر چیزی را از روال طبیعی اش خارج کنیم و غیر معقول کنترلش نماییم از یک جای دیگر عیبی دیگر بروز می کند . کنترل بر احساسات خوب است ولی اگر هی ببینی و به درونت بریزی یکدفعه منفجر می شوی . خیلی ها هم ما را نصیحت کردند که عزیز جان زیاد حرص و جوش کار را نخور و حتی یک دلیل برای توقف تولید و…. وجود دارد برو در سایه همان یک دلیل و تولید را بخوابان و….. درست یا غلط این نصایح را نمیفهمم . نه اینکه در منطق انها اشکال وجود داشته باشد بلکه فهم من ایراد دارد .

ادامه مطلب

 موضوع خانواده چیزی که کارگرها از ان بی نصیب هستند ا . کارگری که به اسم ۸ ساعتی ولی با اضافه کار اجباری ۱۰-۱۲ ساعت کار می کند بعد از رسیدن به خونه فقط یک جنازه متحرک است . مدیر فقط به فکر تولید و آمار و رکورد است و به کارگر به چشم یه تیکه آهن پاره نگاه میکند .و در صورتی که کارگرها هم آدم هستند انسان هستند خانواده دارند و خانواده آنان نیازمند احساس آنان هستند..زبان گفتگوی مدیر تولید اعمال فشار به سرپرستان و به تبع آن فشار آنان به کارگران مادرمرده است . به کارگران با نگاه یک چوپان به گوسفندان نگاه نکنید

یکی از نکات مهم در مدیریت اینستکه بتوانیم تا حد امکان هم فضایی و هم نگاهی را بوجود اوریم . ولی ایا این مهم بصورت حداکثری امکانپذیر است؟ برای مثال مدیر تولید بدنبال اجرای برنامه تولید است و بهر شکل باید ان را اجرا کند ولی کارگر خط تولید در اینمورد دغدغه ای ندارد و می خواهد هشت ساعت کارش را انجام بدهد و برود سر خانه و زندگیش و امدن برای اضافه کار را مخصوصا در روز جمعه را ظلم مدیریت تولید به خودش می داند .

مدیر تولید به چه فکر می کند . او می داند که اگر کارخانه با ظرفیت پایین کار کند یا نتواند پاسخ مشتریان را که از میزان برنامه ارائه شده متوجه فشار آنها می گردد را بدهد شرکت نمی تواند روی پای خودش بایستد و مانند برخی کارخانجات دیگر گرفتار عدم پرداخت حقوق کارکنان و تعطیلی و تعدیل نیرو می گردد .
از نگاه این مدیر کار کردن و تحمل فشار را کردن توسط تمام پرسنل بهتر از تعطیلی و یا عدم پرداخت بموقع حقوق است و این یک نگاه انسانی است. کارخانه اگر دچار مشکل شود تمام پرسنل و خانواده آنها دچار مشکل می شود . وقتی حقوق بموقع پرداخت نشود کارگر در پرداخت اجاره خانه اش دچار مشکل می شود و……

ادامه مطلب