477-نتیجه گرایی

در دانشگاه استادی داشتم که سه تا از درسهای تخصصی را با ایشان گذراندم . سه تا درس سه واحدی. ایشان وقتی امتحان می گرفت سه یا چها رسوال بیشتر نمیداد و بیست نمره هم تقریبا به تساوی بین سوالات تقسیم می شد . سوالاتی که حسابی عرق ما را سر جلسه در می آورد . ولی تصحیح کردن ورقه های ما وقت زیادی از ایشان نمی گرفت .تصحیح هر ورقه چند ثانیه طول می کشید . به جواب اخر نگاه می کرد اگر درست بود نمره کامل را می داد و اگر حتی یک هزارم هم غلط بود صفر به سوال تعلق می گرفت . استدلال ایشان که دکترای رشته خود را داشتند و چندین کتاب نیز نوشته بودند این بود که مهندس در محاسبه نباید اشتباه کند .

بقیه مطلب

/ 1 نظر / 5 بازدید
مستعار

دليل اينكه شما اينقدر از واژه مهندسي استفاده مينماييد چيست؟ .اما مطلب شما در ارتباط با نتيجه گرايي داراي تناقض است. اشتباه يك مهندس در محاسبا ت خود آنهم در ورقه به ازاي يك ده هزارم و سفينه به جاي ماه به مريخ پرتاب ميگردد را در جاي و وقت مناسب خود به گذاريم.اما ديد شما در اين مقوله مهندسي نيست.ما بايد .اگر اين طور است كه شما ميگوييد و مهندس بايد معدلش 20 باشد( بر اساس نظر استاد) همين اينك بسياري از شركتهاي ما بايد با اين استدلال در شان را تخته نمايند.و شركتهايي كه مدرك گرا و آنهم با معدل بالا در ارزشيابي نيرو انساني هستنتد به نظر شما كره ماه را فتح كرد ه اند؟ مجموعه عوامل را بايد با هم ديد ( ديد سيستمي) .كارخانه دوو و پيكان تاسسيس آن هم زمان بود.آيا آن چيزي را كه دوو را ممتاز كرد فقط معدل بالا بود؟ نه.چيزهاي ديگري هم بود.دور كردن روابط ؛ تملق گويي هاي سازماني ؛پاك كردن صورت مسئله ها ؛ فاصله طبقاتي مدير تا مرئوس ؛ و.... .در انتها بايد گفت كه آن كسي كه سفينه را به ماه پرتاب ميكند و به مريخ اشتباها نمي فرستد تابعي از شرايطي درست و سيستمي بوده است كه در آن رشد كرده و يكي از فاكتورهاي آن درست بودن محاسبات ب